به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ کوثر درهکی نماینده انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تربیت مدرس در دیدار با وزیر فرهنگ بیانیه این تشکل دانشجویی را قرائت کرد.
متن کامل بیانیه به شرح زیر است:
با عرض سلام خدمت تمامی حضار محترم؛ پیشاپیش میلاد فرخنده حضرت فاطمه زهرا(س) را تبریک عرض میکنم و سخن را به برکت نام ایشان آغاز مینمایم.
بهعنوان نماینده انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تربیتمدرس و در راستای رسالت دلسوزانه و حقیقتجوی تشکلهای دانشجویی، با گلایه اعلام میکنیم که فاصله فزاینده مسئولان از فضای دانشگاه و بهتبع آن از عرصه پژوهش، نهتنها شایسته جایگاه علمی این کشور نیست، بلکه نشانه بیتوجهی به آیندهسازان آن است.
ایران رتبه 15 تولید علم جهان است و رتبه 121 ارتباط صنعت با دانشگاه و تنها 2 درصد از پایاننامهها و رسالههای دانشجویی، تقاضامحور است.
در شرایطی که پژوهشهای دانشگاهی، در گوشه کتابخانهها خاک میخورد؛ یک ماه پیش در همین دانشگاه، رئیسجمهور محترم برای حل مسائل کشور از دانشگاه تقاضای کمک کردند.
ما در دانشگاه تربیتمدرس، به دعوت رئیسجمهور لبیک میگوییم؛ اما بهعنوان تولیدکنندگان دانش، به شما مهمانان عزیز اعلام میکنیم دستگاههای اجرایی بهعنوان مصرفکنندگان دانش، هیچ مسیر رسمی و نهادی برای استفاده از توصیههای دانشگاه ندارند.
من از شیفتگان چشمآبیهای انگلیسی و آمریکایی تقاضایی دارم؛ لطفاً همانگونه که سگ گردانی را موبهمو تقلید کردهاید؛ یکبار هم به سراغ تقلید از نظامهای دانشگاهی برتر جهان بروید. ثواب دارد!
در آکسفورد صرفاً در سال 2023، بین 500 سیاستگذار و 1200 پژوهشگر دانشگاهی، تعاملهای علمی و کارشناسی شکل گرفته که منتهی به تغییرات عینی در سیاستگذاری شده است اما بین دانشگاه تربیت مدرس و دولت چه؟ تقریباً هیچ!
آقای وزیر فرهنگ و ارشاد و جناب قائممقام وزیر علوم!
آیا میدانید که در مدل همکاری آکسفورد و وزارتخانههای انگلستان، اگر یک سیاستی بخواهد اجرا شود؛ سیاستگذاران دولتی قبل از اجرا، به مدت سه تا شش ماه، در دانشگاه مستقر میشوند و با دهها پژوهشگر، مشورت میکنند؟ متأسفانه وزارت علوم و بعضاً وزارت فرهنگ و ارشاد در ماههای اخیر، با کنسرت نمودن دانشگاه و شهر، به دنبال نشاطآفرینی برای دانشجویان و جوانان بودهاند؛ اما این رَه به تُرکستان است. میخواهید به جوان، نشاط بدهید؟ میدان اثرگذاری او بر سیاستگذاریها و مسیر پیشرفت ایران را هموار کنید. نشاط حقیقی آن زمان جوانه میزند که دانشجو احساس کند صدایش شنیده میشود و توان ساختن آینده را دارد. آنچه امروز در قالب برنامههای هیجانیِ بیریشه عرضه میگردد، چیزی جز فریب و نهادن کلاهی بر سر دانشجو نیست که استعدادش نادیده گرفته شده و سهم واقعیاش از تغییر، به سرگرمی فروکاسته است.
چرا درحالیکه رئیسجمهور محترم، از دانشگاه کمک میخواهد، تصمیمات هیئت وزیران از جمله افزایش قیمت بنزین، بدون مشورت با دانشگاه انجام شده است؟
هماکنون طرح نظام قانونگذاری در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است؛ از وزارت علوم توقع داریم از طریق تعامل با کمیسیون حقوقی مجلس، این قانون را مصوب نمایند که هر طرح و لایحهای برای تصویب در مجلس، ملزم به ارائه پیوست پژوهشی از بهترین دانشگاههای ایران است.
درصورتیکه گوش شنوایی وجود دارد؛ طرح عینی و مشخص انجمن اسلامی دانشگاه تربیتمدرس جهت تصویب، به نماینده وزارت علوم، تقدیم میشود.
جناب قائممقام وزیر علوم و رئیس محترم دانشگاه تربیتمدرس
بخشی از علت مشکل، به دانشگاه و وزارت علوم بر میگردد؛ بحران اصلی از مدل ارزیابی و ترفیع اعضای هیئتعلمی آغاز میشود. ساختاری که باید پشتیبان تبدیل دانش به سیاست باشد، عملاً به کارخانه تولید مقاله تبدیل شده است.
در گزارش رسمی کمبریج آمده است: «عضو هیئتعلمی که نتواند اثبات کند پژوهش او باعث حل یک چالش ملی شده، شانسی برای دریافت اعتبارهای ملی نخواهد داشت.»
اما در ساختار فعلی ایران، چاپ مقاله بهعنوان «قاعده اصلی» و تنها مسیر مطمئن و بدون دردسر برای پیشرفت شغلی تعریف شده است؛ اما فعالیتهای معطوف به حل مسائل کشور، غالباً در حاشیه است؛ درحالیکه متقاعد کردن مدیران اجرایی به استفاده از نتایج کار پژوهشی و عبور از موانع بوروکراتیک برای عملیاتیسازی راهکار، فرایندی بهمراتب دشوارتر، زمانبَرتر و پرریسکتر از فرایند آکادمیکِ داوری و چاپ مقاله است.
از وزارت علوم توقع میرود که اصلاح آییننامه ارتقای اعضای هیئتعلمی را پیگیری نماید تا مشارکتی واقعی برای حل مسائل کشور از سوی اعضای هیئتعلمی شکل بگیرد.
پیشرفت کشور، اتفاقی نیست؛ ما مقصریم که بهاندازه کافی فسفر نسوزاندهایم و ظرفیت علمی خود را به میدان نیاوردهایم و شما نیز مقصرید، آنگاه که چشم امید به بیگانگان دوخته و پیشرفت را نه از ظرفیتهای ملت، بلکه از بیرون مرزها تمنا میکنید. باید جایی به پرونده دغدغههای بیپاسخ و وعدههای بر زمینمانده پایان داد و پیش از آنکه فرصتهای امروز به حسرتهای فردا بدل شود، برای فتح قلهها همقدم شویم. همه با هم برای پیشرفت ایران بزرگ!
